Terug
8 jaar in rolstoel... en toen...
Na jaren rugklachten kreeg ik in 1992 zo'n pijn in de rug die bijna ondragelijk was. Het enige wat nog een beetje dragelijk was, was plat liggen.Toen ik daarbij een kopje koffie van de tafel wou pakken ging er een ondragelijke pijn door mijn rug, daarna was de pijn weg, maar ik had geen controle meer over mijn linkerbeen. Na een spoed hernia-operatie leek het iets beter te gaan, maar na overbelasting (wat heel beperkt was) kwam dezelfde kwaal terug. Dat betekende dat ik in de rolstoel belandde, geen trappen meer kon lopen (waardoor we moesten verhuizen naar een aangepaste woning). Wat ik ook heel frustrerend vond dat geen enkele arts me kon vertellen wat er precies aan de hand was. De artsen zeiden het niet maar je voelde gewoon dat ze me niet serieus namen. Bij de orthopeed hoefde ik niet weer te komen,en de neuroloog nam het over. Na jaren modderen kwam ik via via in contact met iemand die succesvol geopereerd was door dr Zeegers. Toen ik weer voor onderzoek in een ziekenhuis lag, en er weer geen relultaten waren, opperde ik aan de neurochirurg om doorgestuurd te worden naar dr Zeegers. Hij gaf toestemming, maar vertelde erbij dat ik er niet op moest rekenen dat een andere arts iets voor me kon doen. Het schets mijn verbazing toen de neuroloog later weer kwam op zaal en vertelde dat hij wel iets had gevonden op de foto's maar dat hij hier niets mee kon. In jan 1998 zat ik voor het eerst met mijn foto's bij dr Zeegers. Ik was helemaal verbouwereerd toen dr Zeegers de foto's bekeek en heel laconiek zei: Je ziet toch wat er aan de hand is, de tussenwervelschijf is ingezakt en de zenuwen zitten in de knel. Toen ik van m'n verbazing bekomen was, vertelde hij dat ik na een discografie mischien in aanmerking kon komen voor een discusprothese. Dat de wachtlijst zo groot was, was wel een teleurstelling. Dr Zeegers vertelde ook dat het mogelijk was in Munchen geholpen te worden, daar waren de wachtlijsten niet zo groot. Ik ben gelijk begonnen met de procedure om toestemming te krijgen van het Groen Land (ziekenfonds) om in Munchen geholpen te worden. Dit is uiteindelijk volledig mislukt. In dec 1998 kreeg ik een discografie in Sittard. Na het onderzoek vertelde dr Zeegers dat ik in aanmerking kom komen voor een discusprothese L5/S1, die beslissing moest ik zelf nemen. Ik hoefde daar niet lang over na te denken, en ik werd op de wachtlijst geplaatst. In nov 1999 ben ik geopereerd. De eerste 6 weken heb ik wel erge pijn gehad, zodanig dat de moed me in de schoenen begon te zakken, ik heb echt gedacht dat alles voor niets geweest was, in die tijd ben ik nog 2 keer in Sittard geweest, maar de prothese zat gelukkig goed. Na 6 weken ging het beter, ik ging elke dag met grote sprongen vooruit. Uiteindelijk na 3 maanden na de operatie gebeurde het waar ik stiekem van gedroomd had: Ik was na 8 jaar in de rolstoel weer helemaal mobiel. Er ging een wereld voor mij en m'n gezin open. In april 2000 ben ik weer begonnen met werken (zie foto) Ik heb geluk gehad dat ik nog in Sittard geholpen kon worden,want na 2 procedures kreeg ik bericht van het ziekenfonds (een jaar NA de operatie ) dat ik geen toestemming kreeg om in Munchen geopereerd te worden. IS DIT NIET BELACHELIJK??.... Dr Zeegers ik heb u al bedankt maar nogmaals HEEL ER BEDANKT WAT U VOOR MIJ EN M"N GEZIN GEDAAN HEBT!!!!!!!!!! A. W. Kampen ps. Als er mensen zijn die contcact met me op willen nemen kan dat via bovenstaand adres of via email wezenberg@hotmail.com